Grumpy?

Een buurman komt langszij, wanneer ik al om half 9 een rondje loop. “Het begint me zó te vervelen met die lock-down,” begon hij. Oeps, zeg ik, nu al zwaar verveeld, zo vroeg? Hij buigt lichtjes bij naar “Ik heb net gehoord over die vaccins van Pfizer … Nederland wachtte op de bijsluiter … en ándere landen wisten het al vanaf de zomer … van intranet gehaald!!” “Waar ik meer mee bezig ben”, zeg ik om de tijd zelf in te vullen tot aan de eerst-mogelijke afslag, “is dat wij in het Westen de vaccins hebben en de rest van de wereld niet.”

Hahaha die buurman spiegelt gedrag dat ik ook wel herken! Dat ik door blijf emmeren in m’n klaagspoor en er stiekem ook nog niet vanaf wil. Dit zien we denk ik vaak: we proberen gemoedelijk mee te doen en er intussen zo snel mogelijk vanaf te komen.

Ik wist in ieder geval niet hoe snel ik die eerst mogelijke afslag ook daadwerkelijk moest nemen. Dag buurman!

Wat herken jijzelf meer? Heb jij last van je inwendige loop of heb je juist last van externe klagers en word je daar zelf grumpy van?

Of laat je klagers die in de buurt zijn maar even fijn in hun eentje en ga je zelf intussen een ommetje?

Mail of bel als je behoefte hebt aan een relaxte blik op je dag.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.